De Waal en de Veerdam: een mooie zondag in Druten

Het is zondagmiddag. Op de Veerdam in Druten is het gezellig druk. Veel toeristen en inwoners van Druten komen even naar de Waal kijken. De opvallend lage waterstand trekt de aandacht. Mensen staan aan de rivier, kijken naar de drooggevallen oevers en maken foto’s van het bijzondere landschap.

„Het is hier prachtig,” zegt een Amsterdammer met een duidelijk accent. „Wij staan op de camping in Appeltern en dachten: laten we eens even naar de Waal gaan kijken. We kunnen ons bijna niet voorstellen dat bij hoogwater het water hier tot tegen de dijk kan staan. Dan is het nu wel extreem laag.”

Een Maas en Waler die het gesprek heeft gevolgd, reageert nuchter: „Och mijnheer, het valt allemaal wel mee. Het is in de zomer wel vaker hoog of laag geweest. Het ene jaar staat het water hoog, het andere jaar laag. Zo gaat dat hier.”

Hij wijst over het landschap. „Je ziet hier ook dat er overal gesproeid kan worden. Dat komt doordat wij tussen de Waal en de Maas zitten. We hebben hier een bijzondere waterhuishouding.”

De Amsterdammer kijkt om zich heen. „Maar de sloten in de polders staan nog gewoon vol water.”

Ondertussen varen de schepen langzaam over de rivier. Boven de Waal hangen prachtige wolkenpartijen en af en toe klinkt het zachte geklots van de golven tegen de stenen van de kribben. Op de Veerdam wordt ondertussen druk gefotografeerd en natuurlijk wordt er volop gesproken over het lage water.

Dan mengt ook een oudere man zich in het gesprek.

„Die deskundigen kunnen er soms ook maar weinig van zeggen,” vertelt hij. „Over een paar maanden kan het water hier weer tegen de dijk staan. En dan is er ineens weer te veel water. De natuur bepaalt uiteindelijk zelf wat ze doet.”

Hij wijst naar de waterbekkens en de omgeving. „Kijk maar. Nu staan ze bijna leeg, maar over een tijdje kunnen ze weer helemaal vol staan.”

Of de Amsterdammer het allemaal helemaal kan volgen, is niet duidelijk. Hij heeft ondertussen iets anders ontdekt: een paar paarden die op de krib staan. Ook daarvan moeten natuurlijk foto’s worden gemaakt.

Even later komt zijn vrouw uit de caravan met koffie. Ze kijkt tevreden naar het landschap.

„We zijn hier nog nooit geweest, in Maas en Waal,” zegt ze. „Maar het is prachtig. Heel anders dan in Amsterdam. Die ruimte, die weidse gezichten… we blijven nog wel even hier. We zijn met pensioen en we komen hier beslist terug.”

Dan klinkt er een lachend stemmetje: „Jammer dat hier geen ijscokar staat. Die had vandaag gouden zaken kunnen doen!”

De Maas en Waler kijkt opzij. „Ja,” zegt hij, „dat is mijn vrouw. We hebben vroeger zelf een zaak gehad. Het zakelijke instinct komt meteen weer boven.”

Op de Veerdam gaat het leven ondertussen gewoon door. Fietsers komen af en aan. Mensen wandelen langs de rivier, maken een praatje en genieten van de zon. In de haven liggen enkele schepen opvallend laag en op sommige plaatsen lijkt de rivier zich ver terug te hebben getrokken.

Maar juist daardoor is de Waal vandaag misschien wel op haar mooist.

Een bijzondere waterstand, een prachtig wolkendek, paarden op de krib, langzaam varende schepen en mensen die elkaar spontaan aanspreken. Geen haast, geen drukte, gewoon genieten van het uitzicht.

Een mooie zondagmiddag aan de Waal, op de Veerdam in Druten.